ZOALS ME VROEGER GEWOON WAS
Zojuist even een gesprekje gehad, met de kosmos… zoals me vroeger gewoon was en dagelijks deed.
DE MENS LIEVER NIET UITSTERVEN
Een gesprek welke ik ook al eerder had gehad met de aarde, waardoor ik weet dat deze aarde niet graag wil dat de mensheid uitsterft.
STEEDS MOEILIJKER OM TE ‘PRATEN’
De manier waarop dit ‘praten’ vroeger gewoon was en op elke plek lukte, moet je daar tegenwoordig veel meer moeite voor doen, om me stil te maken, en m’n pijnappelklier, te verbinden met de kosmos dan te kunnen luisteren wat er wordt gezegd. Zojuist was het wat hielp; de bossen inlopen, een paar kilometer vanaf de eerste zendmast (helaas zijn er ook steeds meer verstorende satellieten), op zoek naar een stralingsarme (een plek met geen bereik) plek en daar gaan zitten in het hoge mos. Een takje in de hand, hielp me.
Het gesprekje met de Kosmos ging zo;
Ik; Kosmos, wat vind je eigenlijk van A.I. en alle ontwikkelingen? (Ik verwachte een geëngageerd antwoord, wat richting gaf en wat zorgen in zich had)
Kosmos; Diepe stilte, een glimlach
Ik; Maar moeten we dan niet proberen e.e.a. tegen te houden, omdat de mensheid zo verloren gaat?
Kosmos; Jullie doen maar, je hebt kennelijk behoefte om nog wat verder te spelen. Het is allemaal bedoeld om jezelf beter te leren kennen, ik wacht geduldig.
Ik; Maar maakt het dan niet uit, wat als het bijvoorbeeld niet rechtvaardig is?
Kosmos; Dat begrip is van de mens, kan zelf niks met het begrip rechtvaardig.
Ik; Wat dan wel?
Kosmos; Er zal hoe dan ook liefde in moeten zitten, want als er geen liefde meer in zit is het niet menselijk, en dan sterven jullie vanzelf uit. En komt het ook goed in de miljarden jaren dat het heelal bestaat, is dit niet m’n eerste en enige kans.
Ik; Oh ja…Stilte.
Nuhh… Wat moet ik doen hierin?
Kosmos; Blijf maar zo vaak en dicht mogelijk bij mij, en omarmt me met warme wijsheid.
Ik; Maar, waar vind ik je, als de wereld steeds voller komt met ruis van zenders?
Kosmos; Je vindt me in de stilte. Probeer deze zoveel mogelijk om je heen te vinden, creëren en en op te zoeken. Dat kan ook via de aarde, want die draait al wat langer mee. Het wordt inderdaad steeds lastiger, maar zorg dat je een plek hebt met minimaal goede aarde energie, en gebruik eventueel technieken om deze in een tent om je heen te plaatsen. Jouw lichaam weet me te vinden.
Ik; Hoe zorgen we dat de liefde blijft?
Kosmos; Door de mensen en systemen die de macht hebben, liefde toe te sturen. Te begrijpen. De trauma’s te helen en omarmen. Omarm en werk steeds aan je eigen trauma’s en kijk vanuit liefde die jullie zijn. De enige manier om vanuit liefde te kunnen kijken is door je zoveel mogelijk te verbinden met je eigen bron, die in je zit, maar waar je stilte voor nodig hebt. Al het anderen is geen liefde maar uitwisseling.
Ik; Dankjewel. Dat wist ik 🙂 en nu weet ik het weer. 🙂 De ruis is een grote uitdaging voor de wereld, en maakt dat de liefde en menselijkheid verloren gaan, maar… ik ga m’n best doen, je erbij te vinden… ookal wordt die uitdaging steeds groter, om vanuit m’n liefdevolle bron te handelen, maar ik zal opnieuw m’n best gaan doen.
Kosmos; Stilte warmte rust…
Uit ervaringen; Een gesprekje met de kosmos, Marloes
Ruis mee verminderen? Onderteken de Petitie (is al ingediend, maar dat er niet wordt geluisterd, wil niet zeggen dat we ongelijk hebben 🙂 ) Doe en help vooral zelf mee! <3